YERDEN GÖĞE BAKANLARIN AÇISI
 Yerden göğe kadardır bakanların açısı, her ne kadar açıları değişsede. Toprağın altı ve göğün üstü işte tüm mesele bu. Şöyle düşünelim kendimizi ; toprak altında açmayı filizlenmeyi bekleyen bir çiçek. Önce her yer zifiri, sağımız solumuz sobe , zordayız, dardayız... 
Halbuki bir başımızı uzatabilsek , kafamızı çıkarabilsek , filizlenebilsek şu kara topraktan belki baharı getireceğiz kimselere. 
Bazen bir evladın anneler günü hediyesi bazen bir sevgilinin sevgililer günü hediyesi veya bazen bir mezarın süsü olacağız. 
Yeter ki yer edinelim aydınlık denilen karanlıkta.

Ama nasıl ?

Şimdi göğün üstünde , derinliklerinde olalım,
Bir yağmur tanesi olalım.
Ellerini açmış dua edenlerin ümidi olalım, yağmur duasına çıkanların ümidi olalım , 
Toprak altında filizlenmeyi bekleyen çiçeğin ümidi olalım , yağmur altında ıslanmayı bekleyenleri beklediği olalım....

Ne demiştik arkadaş yerden göğe kadar bak ve düşün !!!
Eğer bahar gelecekse yağan yağmurların yeşerttiği çiçeklerle gelecektir.
Bazen zifiri karanlıklarda olursun , bazen göklerde , bazen ...

İllaki gelecektir o bahar. 
O yüzden YERDEN GÖĞE KADAR HAKLI BİR BAKIŞ AÇISI edin ve baharı bekle ...